Koža koja oblaže naše telo, ima ulogu školjke, tako da njen specifični “naborani” izgled odgovara grebenima.Tragovi koji ostaju na predmetima od “šara” na našim prstima zovu se otisci pratiju- dermatoglifi.Ove “šare” čine raznovrsne konfiguracije,karakteristične za svakog čoveka.Dermatoglifi su poligenetski determinisana svojstva,čiji izgled i brojnost određuju specifični geni.Obrasci kože su usko povezani sa strukturom nervnih završetaka u vrhovima prstiju.Što ukazuje na veoma preciznu povezanost u karakteristikama dizajna ljudskog mozga.Na osnovu toga možemo mnogo naučiti o nervnom sistemu, funkcijama, temperamentu i karakteru.Svedoci smo sve većeg značaja i primene dermatoglifa u svakodnevnom životu.

While different definitions for the diagnosis of metabolic syndrome (MetS) have been proposed, their applicability brings confusion about which criteria should be used in clinical practice. This was an observational cross-sectional study conducted during October 2008. in 3 university hospital centers in the north, midst and south of the Serbia. 1715 patients were recruited from outpatient clinical practice and primary health care offices: 37% males and 63% females, aged 34-80 years. To evaluate the impact of different criteria in discriminating high risk population for coronary artery disease (CAD) we used NCEP-ATP III, AHA/NHLBI and IDF definitions. 21,7% (373) from the patients included in the study sustained CAD. The prevalence of MetS in the CAD group was 84,7%, 86,1% and 82,0%, respectively, compared with 58,3%, 60,6% and 61,2% in the control group (p<0.0001). ROC curves ploted by the probabilities for CAD calculated in the logistic models for each definition (adjusted for age, sex, smoking and educational status) indicated that NCEP-ATP III and NHLBI-AHA definitions had a better predictive accuracy compared with IDF (p=0,006 and p=0,016, respectively). When the waist girth is introduced in NCEP-ATP III and NHLBI-AHA definitions as obligatory, this distinction was lost. The NCEP-ATP III and AHA/NHLBI definition is more suitable for discrimination of MetS diagnosis, than the later proposed IDF definition in the subjects of the given population. Inclusion of waist circumference as obligatory criteria failed to show increase in predictive accuracy for CAD.

Hronični B virusni hepatitis (HHB) i dalje predstavlja veliki zdravstveni svetski problem uprkos obaveznoj i univerzalnoj imunizaciji protiv infekcije hepatitis B virusom (HBV). Kod određenog broja bolesnika hronična hepatitis B virusna infekcija u prirodnom toku bolesti progredira ka cirozi i hepatocelularnom karcionomu te je primarni cilj antivirusne terapije HHB zaustavljanje progresije bolesti. Danas na tržištu postoje dve grupe lekova za lečenje HHB: a)imunomodulatorna terapija konvencionalim interferonom alfa (INF) i pegilovanim interferonom alfa 2 a ( PEG-INF), b) peroralna antivirusna terapija analozima nukleot(z)ida. Lamivudin je dugo bio jedini medikament na našem tržištu za lečenje HBV te je kod većine naših pacijenata došlo do razvoja rezistencije. Od pre dve godine, na tržištu Srbije se registruje novi oralni analog iz grupe nukleotida : tenofovir disoproksil fumarat (TDF). U radu smo analizirali 69 bolesnika sa hroničnim hepatitisom B lečenih u Klinici za Infektivne i tropske bolesti KCS Beograd u periodu od 2012 do 2014 godine. Svi bolesnici uključeni u ovo istraživanje prethodno su bili lečeni LAM, a nakon razvoja rezistencije na LAM, primenjivan je TDF. TDF je pokazao odličnu efikasnost, visoku barijeru za rezistenciju i vrlo malo neželjenih efekata u višegodišnjoj primeni. Naša iskustva sa primenom ovog leka nisu dugotrajna imajući u vidu njegovu krakotrajnu dostupnost na našem tržištu.

CT dijagnostika peritonealnog prostora predstavlja kompleksan deo za skeniranje i teško ga je predstaviti na aksijalnim presecima, jer je normalno zakrivljen u ravni. Prisustvo „zamagljenog“ ili „misty“ mezenterijuma, najčešći je znak prisustva patoloških procesa u peritonealnoj duplji. Normalno subperitonealna mast je niskih izmerenih atenuacija, te svako povećanje atenuacije ovih struktura (od -60 do 0 HU) dijagnostički je značajno. Cilj istraživanja je bio da procenimo ulogu kompjuterizovane tomografije,u eksploraciji i vizuelizaciji patoloških promena mezenterijuma. Studijom preseka obuhvaćeno je 28 osobakod kojih je obavljen CT pregled abdomena i male karlice u okviru Službe za radiološku dijagnostiku KBC „Dr Dragiša Mišović-Dedinje“ u Beogradu. Korišćen je standardni protokol snimanja abdomena, zasnovan na dinamskom ispitivanju protokolom po Rossi-ju. Sva snimanja obavljena su na 16-slajsnom skeneru. Kod 18 od ukupno 28 osoba (64%), videle su se promene na mezenterijumu koje su bile inflamantornog porekla, od toga promene po tipu “misty” mezenterijumauočene su kod 6 osoba sa pankreatitisom (33%), kod 4 osobe sa apendicitisom (22%), kod 7 osoba sa divertikulitisom (39%), a kod jedne panikulitis sa pseudokapsulom u vidu masnog prstena (6%).U 2 osobe (7%), uočljen je“misty” mezenterijum kao posledica tromboze gornje mezenterične vene,dok je kod 2osobe (7%),mezenterijum bio izmenjen kao posledica hemoragične ishemije tankog creva. Jedna osoba (4%), je imala patološki izmenjeni mezenterijum zbog primarnog tumora tankog creva (karcinoid), a kod 5 osoba (18%) bile su prisutne adhezije kao posledica sekvela nakon hirurških intervencija i zračne terapije.Senzitivnost CT dijagnostike za dobijanje pozitivnih rezultata kod osoba koje imaju inflamantorno izmenjeni mezenterijum iznosila je 90%,specifičnost metode iznosila je 87.5%.. pozitivna prediktivna vrednost 94.7%, a negativna prediktivna vrednost 77.8%, uz tačnost metode 89.3%. Na osnovu visokih vrednosti senzitivnosti i specifičnosti testiranih pregleda u ovoj studiji preseka, CT dijagnostika peritonealnih prostora ima obavezno mesto u dijagnostičkom algoritmu. Zahvaljujući multidetektorskim skenerima proširene su mogućnosti eksploracije peritonealnih prostora, ali uprkos velikom doprinosu softverskih rešenja, minucioznost pri pregledu, kao i visok nivo znanja bitne su pretpostavke u radu, pa pregled ovih prostora uvek predstavlja dijagnostički izazov.

The number of elderly with chronic kidney disease (CKD) is constantly increasing worldwide, and irregular screening of CKD leads to disease discovering usually in advanced stages. The aim of the study was to examine the presence of CKD biomarkers in the elderly primary care patients, and to analyze whether the presence of diabetes and hypertension in elderly increases the risk for microalbuminuria and reduction of glomerular filtration rate (GFR). Cross-sectional study included 90 patients older than 65 years of age who are registered in the Family medicine teaching centre of Health centre Bijeljina. Patients were divided into three groups: first consisted of 30 patients who had neither hypertension nor diabetes nor other chronic disease, second of 30 patients with type 2 diabetes mellitus and third of 30 patients with arterial hypertension. Data on patients were obtained by interview, analysis of medical records and physical examinations. Serum and urine creatinine, proteinuria, microalbuminuria (MAU, turbidimetry), and urinary sediment were analyzed. Biomarkers of chronic kidney disease (GFR <60 mL / min / 1.73m2, proteinuria and mikroalbuminurija<MAU) were found in 20 (22.2%) patients. Among them, 14 had normal GFR and MAU (12) or MAU and proteinuria (2), whereas 6 had GFR <60 mL / min / 1.73m2 of which 3 had proteinuria and / or MAU. The group with diabetes had significantly more MAU compared to the other two groups, while the groups with diabetes and hypertension had slightly more proteinuria and erythrocyturia than control group. Hypertension and diabetes in the elderly may result in development of CKD biomarkers, so prevention and regular screening of CKD in the patients with these two diseases are necessary.

Among the many antibiotics that treat infections of the respiratory system, the most common and with a large role are penicillins, cephalosporins, and macrolides. Acute otitis media is rapidly formed otitis media, with the duration of the inflammatory process to 3 weeks. As a rule, there is a nasal-pharyngeal route, and causes are viruses, bacteria and / or a viral / bacterial coinfection. To determine the effectiveness of amoxicillin, amoxicillin with clavulanate, ceftriaxone and azithromycin in children aged 0 to 14 years, depending on the number of repeat episodes. 120 patients with acute inflammation of the middle ear, treated in the cabinet of Otorhinolaryngology of Health Center of Gracanica. Diagnosis of the patients was placed and confirmed on the basis of physical examination, laboratory and microbiological analysis and tympanometry findings. 120 children aged 0-14 years. 52 (43.33%) male and 68 (56.67%) female. In 37 (30.83%) an episode of OMA, in 41 (34.86%) two episodes, in 29 (24.16%) three, in 13 (10.83%) cases more than three episodes in the past year. In 23 (19.16%) two epizide acute inflammation shorter than two months, in 11 (9.16%) children 3 episodes in 6 months, and in 13 (10.83%) children four episodes OMA for a period of one year . Causes: Streptococcus pneumoniae (37.64%), Haemophilus inphluenzae (14.11%), Moraxella catarrhalis (12.94%) and Pseudomonas (12.94%), Staphylococcus aureus (4.70%), Escherichia coli (4.70%) and Streptococcus pyogenes (3.52%). Amoxicillin (90 mg / kg bw) and amoxicillin + clavulanate (90 mg / kg bw), azithromycin (5-10 mg / kg bw), ceftriaxone (50mg / kg). Based on our research, we came to the data that is generally consistent with the WHO recommendations for the treatment of OMA in children.

Dezmoidne ili agresivne fibromatoze pripadaju grupi benignih tumora koje karakteriše lokalno infiltrativan rast i sklonost recidiviranju, a koje ne metastaziraju. Prikazana je žena starosti 46 godina, koja dolazi na pregled zbog recidivantnog tumora prednjeg trbušnog zida, ranije PH verifikovanog kao dezmoidna fibromatoza. Uz tumor prednjeg trbušnog zida dimenzija 14.7x7.0x12.5 cm, CT dijagnostikom otkriven je i tumor veličine 5.8x6.2x8.8 cm u loži ranije odstranjenog desnog bubrega, koji je u bliskoj komunikaciji sa donjom šupljom venom (VCI) i desnom zajedničkom ilijačnom aretrijom (AIC dex.). Kompresija na iste je rezultirala otokom desne noge u cjelosti, koji se povukao nakon ekscizije tumora. Postoperativni tok je protekao uredno.

The aim of the present study is to investigate the antioxidant properties of the lichen Cetraria aculeata. Antioxidant activity of the methanol and ethyl acetate extracts of lichen was tested by different methods including determination of total phenolics content, determination of total antioxidant capacity, DPPH free radical scavenging activity, inhibitory activity towards lipid peroxidation, ferrous ion chelating ability and hydroxyl radical scavenging activity. The extracts of the lichen C. aculeata showed significant antioxidant activity. The methanol extract showed higher values for total phenolics and total antioxidant capacity compared to the ethyl acetate extract, while the ethyl acetate extract demonstrated better results for DPPH radical scavenging, inhibitory activity towards lipid peroxidation, chelating ability and hydroxyl radical scavenging than the methanol extract. This is the first report of the antioxidant properties of Cetraria aculeata growing in Serbia. The results of antioxidant activity indicate the application of this lichen as source of natural antioxidants that could be used as a possible food supplement, in the pharmaceutical industry and in the treatment of various diseases.

Reforma zdravstvenog sistema podrazumeva prihvatanje inovacija u upravljanju finansijama zdravstvene ustanove. Uspešna promena načina finansiranja zdravstvene zaštite zahteva prethodnu analizu troškova i aktivnosti zdravstvenih ustanova. U radu je izvedena uporedna analiza troškova 27 domova zdravlja primenom inovativnog tabelarnog sistema za analizu i kontrolu troškova korišćenjem „Step Down“ metodologije. Dobijeni rezultati pokazuju da: Dominantni trošak za lična primanja, prosečno oko 80%, ne zavisi od veličine doma zdravlja; Evidentne razlike u procentnim vrednostima troškova za lekove, medicinski potrošni materijal, dijagnostičke službe; Postoji evidentna razlika procentne vrednosti troškova tehničkog održavanja kao posledica neujednačenog procenta broja zaposlenih nemedicinskih radnika, razlika u infrastrukturnoj organizaciji, razlika u stanju i vrsti opreme, razlika u načinu grejanja prostora i vrsti goriva za grejanje, obaveze prevoza bolesnika i specifičnost službe kućnog lečenja i polivalentne patronaže; Postoji velika razlika u troškovima po uprosečenom ambulantnom pregledu, kao posledica neujednačenog broj izvršenih usluga. Osnovni zaključak urađene analize ukazuje na činjenjicu da je u uslovima prikazane neujednačenosti troškova problematično primeniti sistem finansiranja kapitacijom.

Parodontalna bolest (parodontopatija) je hronična inflamatorna bolest u čiju patogenezu su uključene različite ćelije urođenog i stečenog imuniteta, među kojima i makrofagi. Makrofagi su profesionalni fagociti čija je osnovna uloga ingestija i destrukcija mikroorganizama. Pored fagocitoze, ove ćelije su angažovane u produkciji proinflamatornih citokina i u prezentaciji antigena T-ćelijama, te se smatraju ključnim ćelijama urođenog imunskog odgovora. U našem istraživanju praćena je gustina i distribucija makrofaga u zdravoj i inflamiranoj gingive sa ciljem da se proceni njihov značaj u patogenezi parodontopatije. Materijal su činile gingivalne biopsije 96 pacijenata svrstanih u 4 grupe: zdrava gingiva, gingivitis, početna parodontopatija i uznapredovala parodontopatija. Za identifikaciju makrofaga korišćena je imunohistohemijska tehnika bojenja zasnovana na upotrebi monoklonskog antitela anti-CD68. Prema našem istraživanju gustina makrofaga je veća u gingivitisu i parodontopatiji u odnosu na zdravu gingivu. Između gingivitisa i parodontopatije nije nađena značajna razlika u gustini makrofaga. Grupisanje makrofaga u blizini delimično liziranih kolagenih vlakana u parodontopatiji ukazuje na njihovu kolagenolitičku aktivnost. Povećanje broja makrofaga u inflamiranoj gingivi može se dovesti u vezu i sa resorpcijom kosti jer se ove ćelije mogu diferencirati u osteoklaste.