Maligni tumori pljuvačnih žlezda su retka oboljenja i u najvećem broju se javljaju u velikim pljuvačnim žlezdama. Cilj istraživanja bio je da se analizira trend incidencije malignih tumora velikih pljuvačnih žlezda kod stanovništva grada Beograda. Podaci su dobijeni iz Registra za maligne tumore centralne Srbije. Analizirani su svi slučajevi malignih tumora velikih pljuvačnih žlezda registrovani u Beogradu od 01. januara 1999. godine do 31. decembra 2010. godine. Trend kretanja i godišnji procenat promene incidencije izračunat je regresionom analizom uz pomoć tačaka spajanja (engl. joinpoint regression analysis). U ispitivanom periodu Registru je prijavljeno je 283 pacijenta (168 muškaraca i 115 žena) sa malignim tumorima velikih pljuvačnih žlezda. Standardizovana stopa incidencije svih tumora u ispitivanom periodu, za oba pola, bila je 0,87/100,000 stanovnika, odnosno 1,13 za muškarace i 0,67 za žene. Standardizovana stopa incidence se uvećavala sa godišnjim procentom promene od 6,4% kod oba pola (p<0,001). Rezultati su pokazali konstantno povećanje trenda incidencije malignih tumora velikih pljuvačnih žlezda kod stanovništva grada Beogradu između 1999. i 2010. godine.

Najčešći maligni tumori kože epidermoidnog porekla su bazocelularni (BCK) i skvamocelularni (SCK) karcinom. U 90 % slučajeva nastaju na fotoeksponiranim delovima tela i direktno su povezani sa oštećenjima kože nastalim dugotrajnim izlaganjem UV zracima, obično kod osoba starijeg životnog doba i svetle puti. Od njihovih posledica godišnje u svetu umre 65000 ljudi. Najvažnija karika u sprečavanju nastanka ovih tumora jeste prevencija, dok njihovo rano prepoznavanje omogućava adekvatniji hirurški tretman sa poštedom okolnog tkiva. Osnovni cilj ovog rada je ispitivanje histopatoloških i kliničko-morfoloških karakteristika BCK i SCK kože glave. Analizom je obuhvaćeno 439 karcinoma (297 (67,7%) BCK, 126 (28,7 %) SCK i 16 (3,6%) BCK+SCK), među kojima je preko 60% dijagnostikovano kod muškaraca, najčešće u sedmoj i osmoj deceniji života, sa najvećom učestalošću BCK na nosu, odnosno na koži gornje polovine kože lica i SCK na usnama, odnosno na koži donje polovine kože lica. Svi karcinomi kože glave bili su češći na desnoj strani. Klinički i morfološki, najveći broj BCK manifestovao se ulceroznim oblikom prosečne veličine 1,2cm i mešanim histološkim tipom, a SCK vegetantnim oblikom prosečne veličine 1,55cm i histološki gradusom I. Najveći broj BCK i SCK bio je odstranjen u celini, za razliku od kombinacije ova dva tumora u kojima je u većini slučajeva bila neophodna i naknadna hirurška intervencija.

Savremeni akcenti u tretmanu varikocele. Postići “minimalnu invazivnost” tretmana, odrediti broj trudnoća nakon operacije i ustanoviti vremenski period od operatvnog zahvata do začeća kod partnerki. Selektovana grupa muškaraca pomoću uroloških kriterijuma za infertilni par, tretiranih subingvinalnom ligaturom spermatične venepampiniformnog pleksusa. Tretirali smo 26 subfertilnih muškaraca kombinacijom subingvinalne ligature spermatične vene ili pampiniformnog pleksusa i medikalmentozne terapije.U desetogodišnjem periodu, registrovali smo 16 trudnoća (61,5%) partnerki naših pacijenata. Smatramo da je subingvinalna ligatura spermatične vene minimalno invazivan i isplativ početni tretman “infertilnih parova”.

Delivery before 37th week of gestation is defined as preterm, independently of body mass of babies, according to the World Health Organization. Premature birth is the current problem in the world due to the high risk of neonatal morbidity and mortality and incompletely clear etiology. In our country the frequency of preterm delivery is 6%. We have retrospectively analyzed early deliveries in Health Center Kosovska Mitrovica in the period from 2009 to 2013. In this five-year period, there were totaly 3398 deliveries, of which 148 or 4.35 % were preterm delivery. The aim of this study was to investigate the incidence of premature birth in the five-year period in relation to: the total number of births in a given period, the age of the patients, the manner of completion of delivery, gestational week of pregnancy, parity and the most common causes that led to the PTP. In the analysis we have included the body weight and Apgar score of premature infants. We have used protocols of births, maternal history of disease, neonatal protocols and lists of newborns. Most of them were multiparas (41.2 %),56.7 % of pregnant women were aged of 21-30 years and pregnancy in 79.9 % of cases ended with 33 to 37 ng. Vaginal deliveries were completed in 84.4% of premature births, and caesarean in 15.6%. Twin pregnancies with preterm deliveries were represented in 10.2%. The most common weight of premature infants ranged from 2000 to 2500 grams (48.6 %). The most common causes that led to the PTP were PPROM (22.9 %), unknown causes (27. 1 %), multiple pregnancy (18.2 %), genital infection (8.7 %), cervical incompetence (6.7 %), IUGR (5.4%), PIH (4.2%), placental abruption and placenta previa (2.1 %) and other (4.7%) .

Hypertension represents one of the most significant preventable causes of death worldwide, and accordingly the target group for its prevention and early detection primarily refers to young population. Assessment of prevalence of selected risk factors for the development of hypertension among students, and determination of the existence of differences between genders, defined age groups and included faculties. A cross-sectional study was carried out during 2013., at Faculties of Medical Sciences, University of Belgrade. Respondents completed an questionnaire specially designed for the purpose of this study. Categorical data were analyzed using statistical chi-square test of independence. The study included 600 respondents, mainly female (61.2%), with the mean age of 53.1 ± 17.4 years. More than third of the participants (38,6%) reported the genetic predisposition to development of hypertension. Recorded modifiable risk factors were overweight (22,33%), regular extra salt intake (86,3%) and smoking (32,8%). The results of the study indicate presence of reversible risk factors in the observed population. Designing educational programs on chronic diseases during graduate studies is necessary to keep hypertension from developing at older age and mitigate the number of existing risk factors development.

Termin „akutni infarkt miokarda“ koristi se kada postoji dokaz za nekrozu miokarda u situaciji kada klinička slika ukazuje na ishemiju miokarda. Prosečno godišnje u svetu od akutnog infarkta miokarda oboli 6 miliona ljudi, letalni ishod se javi kod više od 25% slučajeva. Identifikacija najvažnijih epidemioloških karakteristika infarkta miokarda u srpskim sredinama Kosova i Metohije. U radu je korišćena epidemiološka studija preseka (cross sectional). U periodu od 2004-2011 na Kosovu i Metohiji (srpske sredine) prijavljeno je ukupno 421 obolelih od akutnog infarkta miokarda. Odnos obolelih muškaraca u odnosu na broj obolelih žena iznosi 2,69:1. Najveći broj obolelih (92) kao i najviša nestandardizovana stopa incidencije akutnog infarkta miokarda (59,13/100000 stanovnika) registrovani su 2008. godine. Učestalost obolevanja od akutnog infarkta miokarda pokazuje statistički značajnu povezanost sa uzrastom obolelih i polom (hi-kvadrat =21,39, DF=1, p<0,001). Linearni trend stope incidencije pokazuje pozitivan trend sa porastom broja obolelih (y=33.8+2.3x). Validni podaci o umrlim osobama su dostupni za period od 2008. do 2011. godine. U tom periodu od akutnog infarkta miokarda je umrlo 166 lica. Odnos umrlih muškaraca i umrlih žena je iznosio 1,22:1. Nestandardizovane stope mortaliteta akutnog infarkta miokarda kretale su se od 41,77/100000 stanovnika, zabeležene 2008. godine do 17,35/100000 stanovnika, 2011.godine. Linearni trend stope mortaliteta pokazuje negativan trend sa smanjenjem broja umrlih (y=26.7-3.6x). Akutni infarkt miokarda je česta bolest na Kosovu i Metohiji. U razboljevanju dominiraju osobe muškog pola, uzrasta preko 50 godina. Gotovo 60% umrlih su stariji od 70 godina. Razboljevanje ima pozitivan trend, dok je trend umiranja negativan.

Cilj rada je da utvrdi patoloske promene na sluznici gastroduodenuma (erozije,ulceracije, ulkusi, komplikacije ulkusa,subepitelna krvarenja i dr) nastale kao posledica stetnog dejstva NSAIL (Nesteroidnih antireumatika )lekova koji su ordinirani u terapiji Reumatoidnog artrit-(RA). Ispitivanje je vrseno na 100 bolesnika sa dijagnostikovanim RA koji su bili na kontinuiranoj terapiji NSAIL. Kod polovine bolesnika uradjena je gastroskopija da bi se verifikovale patoloske makromorfoloske promene pre kontrolisanog uzimanja NSAIL Posle 2godine uzimanja kontinuirane terapije NSAIL uradjena je kontrolna gastroskopija a patoloske makromorfoloske-endoskopske promene verifikovale. Posle dvogodisnje kontrolisane terapije NSAIL na sluznici gastroduodenuma erozije su opisane u 66% bolesnika, ulkus zeluca u 18%, duodenalni ulkus kod 14% bolesnika, krvarenja u 25% bolesnika.

Koža koja oblaže naše telo, ima ulogu školjke, tako da njen specifični “naborani” izgled odgovara grebenima.Tragovi koji ostaju na predmetima od “šara” na našim prstima zovu se otisci pratiju- dermatoglifi.Ove “šare” čine raznovrsne konfiguracije,karakteristične za svakog čoveka.Dermatoglifi su poligenetski determinisana svojstva,čiji izgled i brojnost određuju specifični geni.Obrasci kože su usko povezani sa strukturom nervnih završetaka u vrhovima prstiju.Što ukazuje na veoma preciznu povezanost u karakteristikama dizajna ljudskog mozga.Na osnovu toga možemo mnogo naučiti o nervnom sistemu, funkcijama, temperamentu i karakteru.Svedoci smo sve većeg značaja i primene dermatoglifa u svakodnevnom životu.

Stopa incidence cervikalnog karcinoma u Srbiji je među najvišima u Evropi i iznosi 23,8 na 100000. Papanicolau test, dopunjen kolposkopijom i histologijom, osnovna je metoda sekundarne prevencije cervikalnog karcinoma. Cilj rada je bio ispitati histološko-citološku korelaciju i pouzdanost Papanicolau testa u detekciji cervikalnih lezija. Analizirani su cervikalni razmazi (Papanicolau test) kod 3868 žena. Suspektne nalaze imalo je 190 žena i kod njih je urađena cervikalna biopsija. Kod 77 žena detektovane su premaligne ili maligne promene na cerviksu. LSIL (CIN1) je imalo 43(22,6%), HSIL(CIN2/3) 25(13,2%), a planocelularni karcinom 9 (4,7%) žena. Između histološkog i citološkog nalaza ispitanica postoji statistički značajna pozitivna povezanost (Spearman r=0,829, p<0,001). Najviše ocene dijagnostičkih performansi Papanicolau testa u diskriminaciji LSIL-a(CIN1), HSIL-a(CIN2/3) i planocelularnog karcinoma od cervicitisa su za citološki nalaz ASCH (PA IIIa) (Sp=90,6%, a Sn=100% za Ca planocellulare, Sn=96% za HSIL i Sn=86% za LSIL). U diskriminaciji HSIL-a od LSIL-a najbolja diskriminativnost postiže se za nalaz LSIL (PAIIIb) Papanicolau testa (Sn=72,0%, Sp=67,4%), a u diskriminaciji Ca planocellulare od LSIL najbolja diskriminativnost postiže se za nalaz HSIL (PA IIIb/IV) Papanicolau testa (Sn=77.8%, Sp=97.7%). Na osnovu naših rezultata možemo zaključiti da postoji pozitivna histološko-citološka korelacija nalaza i da je Papanicolau test pouzdaniji u detekciji težih premalignih promena. Citološke dijagnoze ASCH (PAIIIa) i LSIL (PAIIIb) mogu pouzdano ukazati na postojanje premalignih cervikalnih lezija kod žena, pa pacijentkinje sa tim nalazima treba češće kontrolisati i lečiti.

Cardiovascular complications are the major cause of mortality and morbidity in children with end-stage renal disease who are treated with chronic hemodialysis Arterial hypertension is a major cardiovascular risk factors in this population. The aim is that children who are on HD displays the prevalence of hypertension, to check arterial pressure before and after HD and displays the correlation with the left ventricle mass (LVM). Method: The study in 20 patients on chronic HD and 20 healthy control group children, blood pressure was measured by sphygmomanometer before and after HD. Also echocardiography were measured left ventricular mass before and after HD and track the correlation of these two parameters. Results: The prevalence of hypertension in children on HD is 62% for significant different compared to the control group (p <0.001) .. TA values of systolic and diastolic significantly lower after HD. (P <0.05). After HD TA values were significantly higher than the value of TA (p <0.05) in healthy children. The prevalence of LVH was 60% in children on HD and statistically be statistically highe then to the control group (p <0.001). The correlation between LVH and increased TA was linear but was not statistically significant in either group of patients. In conclusion: The fact that hypertension does not correlate significantly with left ventricular mass suggests that the increase in LVM except high blood pressure and affect other cardiovascular risk factors.